อีกหนึ่งตัวอย่างของบทบาทเภสัชปฐมภูมิที่ผูกพันกับสังคมรอบข้าง ความรักและความเอาใจใส่ที่เกื้อกูลกันไปตลอด การประกอบวิชาชีพที่แตกต่…

อีกหนึ่งตัวอย่างของบทบาทเภสัชปฐมภูมิที่ผูกพันกับสังคมรอบข้าง ความรักและความเอาใจใส่ที่เกื้อกูลกันไปตลอด
การประกอบวิชาชีพที่แตกต่างจาก”การขายยา”
ขอให้เภสัชกรชุมชนทุกท่านสุขภาพดี ดูแลชุมชนและเป็นที่พึ่งของสังคม

#เภสัชกรชุมชน
#Familypharmacy


มาช่วยเภสัชรำลึกความทรงจำเกี่ยวกับคนไข้คนสำคัญที่สุดอีกคนของร้านแสงทองเภสัชกันค่ะ ยาวมาก จะมีใครอ่านกันไหมนะ

fb ขึ้นมาเตือนรูปนี้เมื่อ5ปีก่อน เภสัชเพิ่งเปิดร้านได้1ปี ปีใหม่อยากทำของแจกลูกค้าประจำ ลงเอยด้วยสบู่รังไหมทองคำ
จและมีลูกค้าที่น่ารักมากๆ ชื่อคุณ X ที่ได้รับสบู่ก้อนนี้ไปด้วย

คุณ X เป็นชายหนุ่มตัวโตมากกกกก อายุใกล้เคียงกันกับเภสัช จบเทคนิคการแพทย์ และเราจบโทจากมหิดลเหมือนๆกันในปีการศึกษาที่ใกล้ๆกัน ฝึกงานที่รพ.รามาธิบดีเหมือนกัน..จึงมีเรื่องราวให้คุยกันรู้เรื่องอยู่หลายๆครั้ง….คุณXเป็นอดีตนักยูโดทีมชาติ ที่ตัดสินใจเลิกเล่นยูโดเนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพ คุณXมักจะมานั่งคุยที่ร้านกับเภสัชอยู่บ่อยๆถึงเรื่องเทคนิคต่างๆในการรักษาตัวเอง ตอนนั้นที่ร้านยังมีลูกค้าน้อย ช่วงบ่ายร้านเงียบมาก
เภสัชมักจะดีใจที่มีผู้ชายตัวโตๆมานั่งคุยเป็นเพื่อนที่ร้านเสมอๆ

บางครั้งคุณXอ่านวิจัยเกี่ยวกับต่างประเทศมาเรื่องเครื่องมือนู่นนี่ในการรักษาตัวเอง ก็มักจะมาชวนเภสัชคุยว่ามีความเห็นอย่างไร โดยเฉพาะเรื่องการเดรนน้ำเหลืองจากขาที่บวมบ่อยๆ ทำให้เภสัชได้รับความรู้ใหม่ๆไปด้วย เพราะคุณXสายวิชาการมากๆ

และคุณXเป็นคนแรกที่ได้รับสบู่ก้อนนี้แล้วกลับมาบอกว่า มันใช้ดีมาก ทำไมไม่ทำขาย เมื่อเภสัชบอกว่าไม่รู้จะขายใคร..คุณX ให้กำลังใจแล้วบอกว่าทำขายผม ผมซื้อเอง และคุณXก็ทำอย่างที่บอกไว้จริงๆ นอกจากกำลังใจดีๆในช่วงร้านยายังมีคนไข้น้อยแล้ว…. คุณX มักจะมีไอเดียดีๆมาแบ่งปันอยู่บ่อยๆ เนื่องจากคุณXเป็นเจ้าของแฟรนไชส์ร้านขนมเค้กอร่อยในราคาประหยัดที่ขายดีมากๆในขณะนั้น คุณXเล่าให้ฟังถึงแนวคิดในการทำธุรกิจขนมเค้กสวยๆในตลาดนัดเพื่อให้คนรายได้น้อย-ปานกลางได้มีโอกาสกินขนมเค้กสวยๆอร่อยๆ และคุณXเล่าให้ฟังว่าสิ่งที่ยากที่สุดของธุรกิจนี้คือการบริหารสต็อคและสินค้าหมดอายุ ซึ่งเป็นแนวทางให้ร้านขายยาแสงทองเภสัชได้ทำตามในเวลาต่อมา

ระยะหลังๆแฟรนไชส์ขนมเค้กขายดีมากๆ ผู้ติดตามในเพจเพิ่มจากหลักพันเป็นหลายหมื่นในเวลาอันรวดเร็ว….คุณX เริ่มดูเหนื่อยขึ้น และแวะมาคุยกับเภสัชที่ร้านได้น้อยลง กลายเป็นอาทิตย์ละ2 วัน คุณXบอกว่าเดินทางไปต่างจังหวัดเพื่อไปดูลูกค้าและช่วยลูกค้าขายของหลายครั้ง

ครั้งสุดท้ายที่เภสัชเจอคุณX สังเกตว่าหน้าคุณXคล้ำมาก และปากซีด คุณXบ่นปวดหัว เภสัชจึงชวนคุณXนั่งวัดความดันที่ร้าน คุณXความดันสูงกว่าปกติเล็กน้อย คุณXบอกว่า น่าจะไปออกแดดที่งานลูกค้ามา เภสัชแนะนำให้ไปพบแพทย์เพื่อปรับยาความดัน คุณXรับปากว่าจะไป ขอพักสักวันก่อน

และวันรุ่งขึ้นในเวลาบ่ายๆ เภสัชทราบข่าวร้ายเรื่องหนึ่งในชีวิตว่า ลูกค้าและเพื่อนที่แสนดีที่เป็นกำลังใจให้กันในการทำร้านยามาตลอดได้จากไปแล้ว คุณXเสียชีวิตให้ห้องนอนตัวเองที่บ้าน เภสัชร้องไห้หนักมาก เป็นครั้งแรกที่เผชิญกับความตายของลูกค้าประจำ เป็นความผูกพันธ์อย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ยังดีใจที่อีกไม่กี่วัน คุณXได้มาลาเภสัชในฝันด้วยหน้าตาที่สดใส

คุณXเป็นลูกค้าคนแรกที่ทำให้เภสัชได้รู้จักคำว่ามิตรภาพเริ่มต้นจากลูกค้า—ทำให้คิดได้ว่า ในมุมของเภสัชกรชุมชน เราสามารถมีเพื่อนเพิ่มขึ้นได้มากมายจากวิชาชีพนี้

หลังจากการเสียชีวิตของคุณX เภสัชก็ยังได้รับมิตรภาพที่น่ารักอีกมากมายจากลูกค้าอีกนับไม่ถ้วน ที่แม้แต่ความตายก็ยังไม่สามารถพรากมิตรภาพที่ดีๆและความระลึกถึงนี้ไปได้….จริงๆยังมีลูกค้าอีกหลายท่านที่จากกันด้วยการเสียชีวิต
มีพี่เภสัชกรชุมชนท่านหนึ่งบอกว่า เปิดร้านไปเรื่อยๆเดี๋ยวจะชินกับความตายเอง ตอนนี้ 5 ปีแล้ว บอกเลยว่ายังไม่ชินสักที

ใครมีเพื่อนที่ดีอยู่ใกล้ๆมีคนที่รักกันอยู่ใกล้ๆ รีบเก็บช่วงเวลาดีๆไว้เถอะค่ะ จากการเปิดร้านยาและมีลูกค้าประจำที่เราติดตามอาการเจ็บป่วยกันทำให้เราได้เรียนรู้ว่า #ชีวิตไม่แน่นอนจริงๆ

จบเศร้าหน่อยนะคะ โหมดคิดถึงลูกค้าที่ไปอยู่สวรรค์ก่อนเรา

ดูโพสต์ต้นฉบับ


Share this:

Posted in ข่าวสารจากสภาเภสัชกรรม.